About Charles Warter -- Over Charles Warter


Aged fifteen Charles decided there was only ONE way to become an artist: Just start! From this very moment he drew from nature
at his own initiative. Materials found in the woods, like branches, leaves, but also objects from daily life, buildings and so on.
Apart from these excercises he made expressionistic works based on own images (mind flashes, half-sleep, dreams). In the beginning
only with pencil, crayon, charcoal, pen and ink and gouache. Studying biology at the Free University in Amsterdam, was an excuse to draw
plants and animals - including skeletons and skulls - in a very detailed way. "The Stedelijk" was a shock at first sight:
(is this art?) but meant a relief as well (so this is art!). Especially the works of Elsworth Kelly and Edward Kienholz
impressed Charles deeply.
Experiments with oil-paint were frustrating. Only after a lot of reading about the theory of colors, composition and looking carefully at
the masters a break-through came: colors were tamed. Charles suspended his studies for a while and got a job in Zwolle. Leasure time was
available to join a group of artists ("Artibron"). Portraits were the main subject. Stimulating contacts with older artists
and younger people like Charles himself.

After a while Charles moved to Groningen to study again: biochemistry. He never left art however, but Charles was a bit of a fanatic and took
the theories of the "Bauhaus" (especially Itten) too seriously. Aged twenty three he disapproved everything he made,
as it was not up to the Bauhaus standards. After some time without any drawing or painting, he took the charcoal and tried again. During a hike
througout the Netherlands, a series of aquarelles, and pen-drawings after observations of nature were made. Only then Charles felt like he was
enough of a craftsman and was allowed to experiment. He started to use other techniques and crossed the border to sculpting, that is working in
three dimensions including performance. He never stopped reading and visiting art-galleries. A vast area being completely adrift and apart from
the citizens "reality" - a mere fact to be accepted.
Apart from the studies there was time left to write and paint. Unfortunately the more expressionistic works were hardly liked by people in the
neighbourhood. Besides, the paintings were small and therefore not very impressive. The realistic collection however, was appreciated by the same
people - one time a visitor said something like: "I did not know you were able to make real works of art. I thought you just fooled around...."
The ongoing lack of understanding caused Charles to destroy the greater part of the non-naturalistic design (of course not paintings already
given away.) After a short while, Charles focussed on "abstration". Reality was simplified and reduced to simple and geometrical
structures. Cryptic titles presented the relation with the reality from wich the painting was derived ( like "Picking flowers during spring" or
"After the rain" )

Aged forty, Charles found himself on an dead end. A one year course at the academy of arts was exactly what he needed: good teachers, removing
obstructions and freeing the mind from prejudice, especially too much self-censorship. Talking about each others works of art, asking questions.
Focussing on the process instead of the product. Only trying and asking oneself questions. For the first time no shame about being "self-taught"
(was he still?). Charles told his teacher he would like to make big paintings. So his teacher simply told him to start and create big paintings:
"Take a big, cheap brush, a large of canvas and go for it" There was plenty of opportunity for some experiments in three dimensions. Until
then skills with hammer, saw and drill were useful for doing some home-improvement. Suddenly it had become a way of making works of art.

From then Charles was trying to communicate ideas and images. Partially the same simplified images from the past, but also human interaction,
the way society works, especially at the office, the way people think and act, translated into two or three dimensions. The biology part of biochemistry
giving him a firm basis to observe behaviour. Still trying to stop himself from rigidity and mathematics, Charles uses complex stochastic processed
(chance elements, like dices). Not immediate, like Pollock, but by disturbing plans and structures by computer aided influences - making
things imperfect by letting nature in.

Charles Warter, December 2012

Charles Warter - achtergrondinformatie over de beeldend kunstenaar

WERK

De rode draad die door het geschilderde werk van Charles Warter loopt is "maatschappijkritiek". Alle ongeschreven wetten van communicatie,
hierarchie, het voldoen aan verwachtingen worden in milde vorm aan de kaak gesteld. In milde vorm, omdat er geen extreme middelen worden
gebruikt en geen poging wordt gedaan om te chocqueren. Het blijven symbolen in olieverf en ze zijn niet bitter van toon, maar eerder spottend.
Charles werkt namelijk overwegend in twee conceptuele lagen, waarbij de laag van de boodschap is verborgen onder een esthetische
laag. Wat niet wil zeggen dat iedereen de schilderijen mooi moet vinden - integendeel! Door een opdringerig kleurgebruik zijn de werken niet
"salonfähig". Er is wel opgemerkt dat het "schilderijen voor in het museum zijn". Toch zijn er mensen die het werk van Charles in huis
willen hebben en een basisschool in Noord-Nederland heeft ze in de klaslokalen hangen. Kinderen kunnen beter overweg met de brutaliteit en het
spontane karakter ervan. Andere onderwerpen in de schilderijen van Charles zijn veelal persoonlijke, zoals de geboorte van zijn kinderen of het
verstikkende gevoel op het platteland te moeten wonen. Die laatste periode viel ongeveer in 2006-2008. De kredietcrisis liet een definitef
afscheid van het bewuste huis pas plaatsvinden aan het einde van 2009. OVerigens was het, mogelijk juist door de stress, een productieve periode.

Naast geschilderd werk vervaardigt Charles ook veel objecten, die de laatste jaren vooral - maar niet uitsluitend - gerelateerd zijn aan het
verschijnsel "kraal". Op dit gebied is er sprake van een tamelijk zuivere esthetische benadering, zij het dat de foutjes in de kleine kralen,
die op dat niveau niet opvallen, in de grote versies genadeloos worden geaccepteerd. Ondanks de primaire esthetiek van de objecten zijn ze zeer
controversieel. Kralen horen nu eenmaal niet bij mannen en Charles legt - heel dwars - het accent op kralen.

De derde kunstvorm die Charles, zij het spaarzaam, hanteert is de performance. Geen toneelwerk, maar de zuivere vluchtige beeldende vorm die
in de jaren zestig zo gangbaar was. Het spontane, ongeplande en vluchtige karakter ervan is ook hier gecombineerd met milde maatschappijkritiek.


LEVENSLOOP

Charles komt uit een geslacht van onder meer kunstenaars en handelaren. Vreemd genoeg hadden zijn ouders voor geen van beide zaken een voorkeur.
Misschien had dit te maken met de onzekerheid die ze erdoor hadden ervaren. Thuis werd Charles dan ook geadviseerd arts te worden en - bij
voorkeur als hoogleraar - een baan bij de overheid te nemen, omdat dit zekerheid verschafte. Dit beeld is nu absurd, maar destijds was dat niet zo.
Hoewel hij lang aarzelde koos Charles in eerste instantie voor een studie biochemie. Het eerste jaar, dat nog overwegend werd gevuld door de
klassieke anatomie en systematiek van planten en dieren, misbruikte Charles voor eindeloos veel tekenwerk. Zo sterk, dat een veel gehoord
commentaar was:"donder jij maar op naar de kunstacademie". In Artis zaten beide groepen studenten overigens bij elkaar en tekenden "naar het leven".
Na een jaar stopte Charles, werkte in de verzekeringsadministratie bij een bank en was lid van een kunstenaarsvereniging. In die periode schreef
Charles ook veel verhalen en novelles.
Na een jaar stond hij voor de keuze om de kunstacademie te volgen, maar hij rondde uiteindelijk zijn studie af in Groningen. Hij bleef tekenen en
schilderen, maar schreef ook verder aan zijn verhalen - zie de bundel "Angst en Verraad" - te downloaden op deze site.
Na de studie volgde een decennium bij de overheid, dat mede door een deeltijdaanstelling voldoende ruimte liet voor de kunst. Geleidelijk aan
won de beeldende kunst en werd het schrijven beperkt tot het dagelijks werk. De novelles en verhalen bleken ook slecht te passen in de huidige
literaire wereld en bovendien waren het ook vooral geschreven beelden. Schilderijen in woorden dus, waardoor de keuze simpel was. Charles ontdekte
dat zelfs bij het dagelijks werk als adviseur, men zijn tekeningen en schetsen beter begreep dan zijn verhalen. Powerpoint bood later de oplossing
uit dit dilemma en stelde hem in staat eigen afbeeldingen te presenteren als hulpmiddel. Wat in deze tijd van "clipart" trouwens ook al als
controversieel wordt gezien.

Juist toen hij besloot over te stappen naar het bedrijfsleven kreeg Charles de eindelijk de mogelijkheid het voorbereidend jaar op academie
Minerva te volgen. De uistekende docenten die hem begeleiden schoolden Charles niet in de techniek, die hij inmiddels voldoende had verworven,
maar niet meer van wezenlijk belang was. Ze boden hem de ruimte om zich werkelijk als kunstenaar te ontplooien en een plaats in te nemen.
Helaas vergde de nieuwe baan zoveel tijd en energie dat een volledige opleiding niet meer mogelijk was. Alleen was deze ook niet meer nodig.
Sterker nog, de vele vrienden en familieleden die wel hadden gekozen voor de kunstacademie moesten allerlei andere banen accepteren om in leven
te blijven. Charles besloot zoveel mogelijk te gaan verdienen en zijn eigen Mecenas te worden. Deze keuze heeft hem in de gelegenheid gesteld
een aantal malen te exposeren en tegelijk de vrijheid geboden een autonome lijn te volgen die commercieel overigens geen succes is geweest.


INVLOEDEN

Charles groeide op in een omgeving van conservatieve kunstliehebbers. Echte kunst was van marmer, brons en olieverf of transparante aquarel.
Al het andere was studie of een grapje. Tot die laatste categorie behoorde werk in gips, stof, collages van papier of bestaande voorwerpen en
zelfs gouaches of drukwerk. Zo was een reclametekenaar beslist geen kunstenaar.
Toen Charles op achttienjarige leeftijd in Amsterdam arriveerde en daar "het Stedelijk" bezocht kreeg hij de schok van zijn leven.
Toch werd niet zozeer zijn wereldbeeld omver gehaald. Het was eerder een bevrijding, dat wat hij voelde als noodzaak en mogelijkheid, ook echt
bestond! "Dus dit is wel degelijk kunst" was wat er door hem heen ging en het werd hem duidelijk dat hij geen verderfelijke dingen deed,
maar kunstenaar uit innerlijke drang was, die zich in het begin uitte op het gebied van tekenen, schilderen, schrijvben, toneel en muziek.
Gesamtkünstler eigenlijk. In het Stedelijk maakte vooral het werk van Elsworth Kelly en Edward Kienholz een diepe indruk. Ironisch genoeg
was de lijn Kelly - Albers - Bauhaus hem nog niet bekend. Anders had de dogmatiek van Itten hem later misschien minder beklemd.
De zeggingskracht van een werk als "Sight Point" van Richard Serra, een uiterst sober maar krachtig werk, dat na vele jaren is
teruggekeerd in het Stedelijk, maakte ook enorme indruk.

De boeken van oa. Luns, Itten en Pawlik en het zien van veel oude en nieuwe meesters - in het echt - vormden een heel andere invloed. Net als
het lidmaatschap van kunstenaarsvereniging Artibron in Zwolle, deed Charles veel technische vaardigheden op met portrettekenen als hoofdmoot.
Deze invloeden waren vooral technisch van aard. Een geheel ander soort invloed deed zich gelden in Groningen, in de eigen omgeving! Over het
algemeen heerste er een wat conservatieve smaak, zodat het meer expressionistische werk nier erg werd gewaardeerd. Dit in tegenstelling tot het
technische studies, die vooral ambachtelijk waren. De voortdurende negatieve houding van de omgeving leidde tot een zekere somberheid en Charles
vernietigde bijna al het experimentele werk - voor zover nog in eigen bezit. Toch ontwikkelde hij vervolgens meteen zijn eigen "abstractie"
waarbij de werkelijkheid werd gereduceerd tot zeer eenvoudige geometrische vormen, egaal gevuld met kleur. Cryptische titels gaven de relatie met de
werkelijkheid aan. Af en toe ontstond nog een (sur)realistisch werk, waarbij uiteraard Magritte en Delvaux hun stempel drukten op Charles'
waarneming van de wereld.

Na de vooropleiding Minerva kon Charles zelf pas echt zijn eigen wegen kiezen, los van oordeel, ambacht of commercie. De decennia ervoor had
hij vele duizenden kunstwerken bestudeerd en genoten. Zowel in het echt als via fotoboeken. Dit had een duidelijk beeld opgeleverd van de huidige
werkelijkheid in de beeldende kunst. Hoewel het accent vooral op de meer moderne kunst lag, kwam later het besef dat ook veel oude kunst ooit
modern en controversieel was en dus niet zomaar heeft afgedaan, maar moet worden beleefd in de eigen context. ook de verschillen in techniek
begonnen Charles te boeien. Onder invloed van de oude meesters vervaardigde hij dan ook enkele realistische schilderijen van uitvergrootte
kralen. Eigenlijk vooral voor eigen plezier! Bij het principe van het uitvergroten waren Oldenburg en Koons uiteraard grote voorbeelden!


BEWONDERDE KUNSTENAARS

Om een indruk te geven van de door Charles bewonderde kunstenaars, die tevens meer of minder invloed hadden of hebben wordt hieronder een reeks
namen gepresenteerd. Het is allerminst een uitputtende lijst en bovendien verschilt de invloed en interesse verschilt in sterkte en periode.
Een bijkomend effect van de lijst is hopelijk wel een wat bredere aandacht voor deze kunstenaars na het lezen ervan. De lijst is enigszins
alfabetisch.
Albers, Joseph - André, Carl - Arman - Beuys, Joseph - Boltanski, Christian - Brancusi, Constantin - Chagall, Marc - Chirico, Giorgio de
Delveaux, Paul - Duchamp, Marcel - Ensor, James - Feininger, Lyonel - Hanson, Duane - Holzer, Jenny - Hopper, Edward - Judd, Donald - Kelly, Elsworth
Kiefer, Anselm - Kienholz, Edward & Nancy - Lichtenstein, Roy - Modigliani, Amadeo - Mondriaan, Piet - Munch, Edward - Newman, Barnett
Pollock, Jackson - Richter, Gerhard - Rosenquist, James - Serra, Richard - Abramovic, Marina - Warhol, Andy - Phaophanit, Vong - Viola, Bill
Magritte, René - Malevitz, Kasimir - Spoerri, Daniel - Andrea, John de - Koons, Jeff - Thiebaud, Wayne - Goldworthy, Andy - Terry Rodgers

Charles Warter, december 2012